Pomiędzy Dzierżoniowem a Uciechowem, pośród pól i z dala od zabudowań, znajduje się niepozorna, lecz niezwykle cenna przydrożna kapliczka, której historia sięga przełomu XVII i XVIII wieku.

Obiekt znajdujący się na terenie Gminy Dzierżoniów ma dziś już 326 lat i stanowi jedno z najstarszych zachowanych świadectw lokalnej historii oraz ludowych przekazów związanych z tragicznymi wydarzeniami dawnych czasów.

Zabytek usytuowany jest około kilometra za zabudowaniami Uciechowa, po prawej stronie drogi prowadzącej w kierunku Dzierżoniowa. Można do niego dotrzeć polną drogą od strony wsi lub krótszą, choć bardziej błotnistą trasą od strony szosy Dzierżoniów-Łagiewniki. Ze względu na swoje położenie wśród pól kapliczka bywa czasami trudna do odnalezienia, szczególnie w okresie letnim, gdy przesłaniają ją rosnące w pobliżu drzewa oraz wysokie uprawy.

Kapliczka została wzniesiona w 1700 roku z inicjatywy ówczesnego właściciela wsi Uciechów, dawniej noszącej nazwę Bertholdsdorf. Fundatorem był baron Christoph Friedrich von Almesloe, zwany Tappe. Informację o ufundowaniu potwierdza zachowana do dziś tablica umieszczona na bocznej, północnej ścianie wnętrza kapliczki. Widnieje na niej inskrypcja w języku niemieckim, informująca, że obiekt został wzniesiony ku chwale Boga w 1700 roku z polecenia barona von Almesloe.

Z kapliczką wiąże się przekazywana z pokolenia na pokolenie lokalna legenda. Według niej pod koniec XVII wieku w pobliskim Dzierżoniowie wybuchła groźna zaraza, która zdziesiątkowała znaczną część mieszkańców miasta. Epidemia miała jednak zatrzymać się dokładnie w miejscu, gdzie obecnie stoi kapliczka, nie docierając do Uciechowa. Na pamiątkę tego wydarzenia oraz jako podziękowanie za ocalenie wsi przed „morowym powietrzem” fundator polecił wznieść kapliczkę. Choć przekaz ten nie znajduje bezpośredniego potwierdzenia w źródłach pisanych, jest silnie zakorzeniony w lokalnej tradycji i stanowi ważny element dziedzictwa regionu.

Kapliczka jest niewielkim murowanym obiektem typu domkowego, otynkowanym i pomalowanym na biało. Przykrywa ją czterospadowy dach zwieńczony metalowym krzyżem, a jej front zwrócony jest w kierunku północno-wschodnim. Nad drzwiami wejściowymi umieszczono płaskorzeźbioną postać ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa. Natomiast we wnętrzu, na wprost wejścia, znajduje się kamienna płaskorzeźba przedstawiająca scenę Ukrzyżowania z postaciami Matki Boskiej i św. Jana Apostoła. Całość uzupełnia wspomniana wcześniej tablica fundacyjna, wmurowana w boczną ścianę obiektu.

Kapliczka morowego powietrza zachowała się w dobrym stanie, a w ostatnich latach została też odnowiona. Obiekt znajduje się w rejestrze zabytków, co podkreśla jego znaczenie historyczne i kulturowe. Jest nie tylko cennym przykładem dawnej architektury sakralnej, lecz także trwałym symbolem pamięci o wydarzeniach, które na stałe zapisały się w lokalnej tradycji.